Vim altında eklenti yazmak ve kullanmak başlı başına bir alan. Çok güçlü ve her türlü işi yapmanıza olanak sağlıyor. Aslında eklenti demek bile anlamsız çoğu zaman. Bunların her birini her gün defalarca kez kullanıyorum. Beni çok hızlandırdığı gibi dakikalar süren işlemleri saniyeler içinde yapmamı da sağlıyor. Uzun vadede ne kadar yararlı olduğunu anlatamam bile. Bu yüzden kullandığım bu eklentileri bu yazıda ayrıntılı bir şekilde anlatmaya çalışacağım.

Qt ile yazdığımız bir sunucu uygulaması için SSL desteği eklememiz gerekiyordu. Bunun için araştırma yaptığımda yine her zamanki gibi karışık ve herşeyi baştan anlatan bir yazı bulamayınca, şu an okuduğunuz blog yazısı ortaya çıktı.

Bundan 1-2 ay önce kendime yeni bir Macbook Air aldım. Daha önce hiç Mac kullanmamış, ama yaklaşık 7-8 yıldır Linux kullanan biri olarak bununla ilgili tecrübelerimi yazayım dedim. Aşağıda yazılım, donanım, kullanım,vs.. yönünden bir Linux kullanıcısı/geliştirici açısından izlenimlerimi bulabilirsiniz.

C’de pointer konusunda yüzlerce, binlerce kaynak var. Bu yüzden size sil baştan pointer’i anlatmayacağım (söz!). Sadece, pointer konusunu öğrenmeye başlayan herkesin sıkıntı çektiği sözdizimi(pointer syntaxı) ve aritmetiği ile ilgili ayrıntılara örneklerle değineceğim. Okuduğum bir çok kaynakta örnek malesef çok az. Bu yazımda özellikle C’de pointer sözdiziminde kullanılan yıldız * operatörünün neden kafa karıştırdığını ve *ptr++, *++ptr, ++*ptr, vs.. gibi değişkenlerin ne anlama geldiğini anlatacağım. Örnek C kodları da mevcut olacaktır, yani indirip, derleyip adım adım görebileceksiniz.

Kısa Özet

TÜBİTAK’da yer aldığım Pardus projesinden istifa ettim iki hafta önce. Tam 20 ay ( ~1.5 yıl) severek çalışmış, iyi insanlar tanımış, bir çok güzel bilgi öğrenmiş, ama üzgün ve hevesi kırılmış biri olarak ayrıldım. Neden mi?

Bugün ofiste getchar(), putchar() fonksiyonları ile küçük ASCII denemeleri yapıyordum. Bunlara bakarken “char” veri tipi ile de biraz haşır neşir oldum. Beklemediğim bir kaç davranışla da karşılaştım. Aklımdan kalanları kısaca aktarmak istiyorum:

Paylaşımlı kitaplıklar (shared libraries) linux dünyasının olmazsa olmazlarından bir kavram. Linux altında iş yapmış herkesin bir kere eli bulaştığını düşünüyorum. Web’de bununla ilgili kaynak çok. 1-2 gün önce IRC’de #pardus-gelistirici de bunu uzun uzadıya tartıştık hatta.Karmakarışık bir yapı vardı önümde (ldconfig, ld-linux.so, rpath, LD_PRELOAD, soname, linker, loader, etc..). Baktım olmuyor dün akşam araştırmaya koyuldum ve bulduğum her belgeyi okuyup bir resim ortaya çıkartmaya çalıştım. Burada yazılanlar bunların ve IRC’de not aldıklarımın birer yansıması. Merak etmeyin kimseyi ayrıntıya boğumayacağım, sadece gerekli olabilecek bilgileri sizlere sunacağım. Benim bir çok şeyi daha iyi anlamamı sağladı, umarım sizin de işinize yarar. Uzun bir yazı, haliyle teknik konular da içeriyor, öncesinden bir çay/kahve yapıp o şekilde okumanızı tavsiye ederim :) Başlayalım:

Bugün LinuxTag’daki yine çeşitli ana temalar vardı. Ben de “Cross-distro” temasıyla ilgili seminerlere katıldım. Genel olarak bugünkü konular çok daha güzeldi. Yine bazı sunucuların konuşma yeteneği yüzünden verimsiz geçenler de vardı (anlatamadılar pek). Aşağıda girdiğim konuşmalar mevcut. Konuşmalar sırasında olabildiğince yazmaya çalıştım.

Bu sabah GPU ile ilgili bir workshop’a girecektim. Fakat sunacak olan kişi ortada olmadığı için ertelendi. Şöyle bir plana bakarken, LiMuX sunumunu gördüm (bugünkü sunumlar pek güzel değil açıkcası). Neyse buna girdim, LiMuX’un release manager’i Robert Jaehne’den başladım dinlemeye. Aldığım notları sizlerle paylaşayım dedim:

Bu yıl Berlin’deki LinuxTag’a katılıyorum (hala devam ediyor). Almanya’da ilk başta Frankfurt’a ayak bastım. Aile ziyareti yaptıktan sonra hızlı Tren ile Berlin’e geçtim. Üç gündür Berlin’deyim. Burada kısa kısa aldığım notları sizlerle paylaşmayı düşünüyorum. Almanya şöyle değişik, böyle değişik şeyleri beklemeyin benden şimdiden söyleyeyim, çünkü o şekilde zaten istesem de yazamam. Notlar genel olarak biraz dağınık, şimdiden haberiniz olsun :)

Sıkça sorulan sorulardan biri. Neden Wine yok depoda ? Son aylarda gerek forumlarda, gerek bugzilla bununla ilgili yoğun bir şekilde şikayet geliyor. Bir geliştirici olarak ister istemez rahatsız oldum. Çünkü ben kendi adıma kullanıcılara hep en iyiyi sunmayı çalıştım ve hala da çalışıyorum. Ne zaman bir şikayet görsem “nerede hata yaptım” diye düşünmeden edemiyorum.

Bildiğiniz gibi** X sunucusu** Linux gibi işletim sistemleri için gerekli grafik ve ekran yapılandırmasını sunar. Bunu da kendine has benzersiz bir sunucu ve istemci modeli ile yapar. Örneğin Pardus 2011‘i başlattınız, gerekli olan tüm servisler başladıktan sonra X sunucusu başlar. X sunucusu gelen bağlantıları bekler. Tek bir bilgisayar kullandığınız için istemci de aynı bilgisayarda çalışmaya başlar. Parolanızı girerseniz ve karşınıza masaüstü ekranınız gelir.

Ofiste sürüm telaşı var. Haftaya çıkacak olan 2011 için herkes harıl harıl çalışıyor. Benim işlerim( bir sonraki blog yazımda onlardan bahsedeceğim) bittiği için Fatih’in yanına gidip yapabileceğim bir şeyler var mı diye sorunca, bana bu hatadan bahsetti. Bu sabah iki saat süren güzel bir araştırmanını sonunda çözmüştük. Teker teker nasıl çözüldüğüne dair bir yazı yazdım yine. Başlayalım.

Gündelik blog/github gezintilerimden birinde Autojump’ı keşfettim. Tek kelime ile harika. Readme dosyasından bir cümle:

Vim’i çok seviyoruz. Ofiste Vim kullananların sayısının haddi hesabı yok. Geliştiricilerin hemen hemen hepsi paketlerle uğraşıyor, özellikle pspec.xml dosyası ile uğraşırken kimi zaman küçük Vim ipucuları da paylaşıyoruz bu yüzden. Bir ara İbrahim ve Ozan ile her gün 10-20 dk arasında yeni macrolar deniyorduk. Git zaman gel zaman bu ipucular büyüdü ve birer Macro haline geldi. Benim .vimrc’de bu Macroların çeşidi ve sayısı artınca bunları paylaşmaya karar verdim.

Bugzilla’ya girilen hataların çözüldüğüne şahit oluyorsunuz kimi zaman. Bunlar anında çözülse de bazıları zaman alabiliyor. Peki hiç bir geliştirici gözünden merak ettiniz mi bir hata nasıl kapanıyor diye ? Aslında basit gibi gözüken bir hatanın nerelere kadar gittiğine hep beraber inceleyelim. Uzun bir yazı, şimdiden uyararım:

Bugün Chromium geliştiricilerinden Evan Martin, paket geliştiricilerine bir mail attı. Chromium’un çevirisi için ortak bir karar alınmış onu duyurdu. Ben de size buradan duyurayım.

Bu sene Mayıs ayın sonunda, yani yazın başlarında bölümden mezun olduğumda, geriye güzel bir bitirme Projesi de bırakmıştık. Üçüncü sınıf sonlarında hocaların belirlediği projelerin içinden öğrenciler kendilerine uyanı seçer ve onu yapmaya çalışır. Arkadaşım Süleyman ve ben listede istediğimiz bir proje bulamayınca kendimiz yapmaya karar vermiştik (2009 yaz aylarında). Amacımız,** DVB-T2 alıcısı ve vericisini** baştan kendi imkanlarımızla oluşturup çalıştırmak idi. Kısaca DVB-T2 , Karasal Sayısal Video Yayın’ın ikinci sürümü idi. Ülkemizde birincisi bile çıkmamıştı, fakat yurtdışında, özellikle İngilterede BBC geçen senenin başında bunu kullanmaya karar vermişlerdi. Türkiy’de ise TRT’den aldığımız habere göre de bu yaz Ankara’da test yayınına başlayacaklardıç

Vim 7.3 sürümü ile göreceli numaralar kullanabiliyoruz. Aşağıdaki satırı eklemeniz gerekiyor .vimrc’ye:

Sonunda yazma fırsatı elde ettim. Bu sefer kısa kesiyorum ve doğrudan konuya dalıyorum:

Yakında uzun bir yazı ile geri döneceğim, az kaldı :)

2010’un ilk yazısını yazmaktayım. Aslına bakarsınız çok yazıyorum (kişisel defterime) ve bir çok bilgi öğreniyorum, fakat nedense bunları gelip de buraya yazmıyorum. Her zamanki gibi bu da geçer diyelim ve yolumuza devam edelim :)

Hep aynı konu başlangıçı ile başlamak istemiyorum aslında ama yine de bunları söylemeden yazıma başlayamayacağım. Blog hadisesine başlayalı yaklaşık 3.5 sene olmuş, o gündür yazmaya devam ediyorum, fakat gel gör ki son bir yıl içinde ciddi bir düşüse geçtim. Neden böyle olduğunu bende bilmiyorum ama, yazmak artık eskisi gibi içimden gelmiyoır herhalde.

Uzun zamandır yazmadığımın farkındayım. Yaşadğım hayatın içinde ortaya çıkan bir çok etken var, herkes gibi bende bazı şeylerden etkileniyorum ve bu yüzden kendimce önemli saydığım konulara ağırlık veriyorum. Bu son 1 yıldır kendi hayatıma daha çok önem verdiğim sayılabilir. Önceden İnternet ve Linux ekosisteminde çok zaman geçirirken şimdi o kadar zaman geçirmediğimi anlıyorum.

Portakal Teknoloji staj başvuru aşamasında bana verilen projelerden biri BackupPc idi. Pardus’ta bu uygulamanın paketini bulamadığım için elden kurmam gerekiyordu. Peki BackupPc nedir ? BackupPc bu kadar güzel ve önemli yapan nelerdir?

Benim gibi milimetrik kağıtlardan nefret ediyorsanız, eldeki verilerinizi o küçük noktalara yerleştirmek, onlardan bir eğri çıkartmak ve o eğrinin açısını hesaplamaktan sıkıldıysanız bu yazı tam size göre. Birazdan anlatacaklarım çok işinize yarayabilir.

Başlık bulma konusunda pek iyi değilim, artık bu şekilde idare edin. Demek istediğim aslında şu, Pandora Türkiye’de dinlenemiyor, bir aralar oluyordu fakat kapattılar. Sonraları globalpandora diye bir şey çıktı fakat onun da sonu çabuk geldi. Proxy üzerinden dinleyebiliyoruz artık sadece. Bunun için de tarayıcımızdaki proxy ayarları değiştirmek lazım.

Yazmayalı baya bir zaman olmuş. Arkadaş çevremden bir çok kişi neden yazmadığımı sorup duruyorlar. Vallahi ben bile bilmiyorum. Sanırım insanların ara sıra nefes almaya ihtiyaçı var. Benim ki de bunun gibi birşey. Önceden böyle olmadığını biliyorum en azından, önceleri çok farklıydı. Ne bölümün zorluğu ne de can sıkıntısı vardı. Okuduğum okul malesef sınırlarımı zorluyor, bu başka şeyler zaman ayıramam anlamına geliyor. Hal böyle olunca hayatımda benim için önemli olan değerleri yeniden değerlendirmek zorunda kaldım. İyisiyle kötüsüyle bu şekilde en azından yürüyor benim için.

Bildiğiniz gibi Pardus’ta staja başlamıştım ve** 4 haftalık süre sonunda **Türkiye’de yaptığım ilk stajımı bitirmiş bulunmaktayım. Bu 4 hafta içinde bir çok şey öğrendim, hatalarımı da gördüm ve ileride ne yapabilirim sorusuna da az olsa cevabımı buldum. Hayatımda bir dönüm noktası olduğu kesin, en azından benim için, çünkü bundan sonra yapmak istediklerimi daha sağlam temeler ile yapabileceğim. Bu benim için çok önemliydi. Staj döneminde bana yardımlarını esirgemeyen herkese çokça teşekkür ederim, ne kadar teşekkür etsem azdır.

Yakın zaman içinde Dreamhost hesabımı tekrar uzatmam gerekecek. Dramhost tarafından aldığım hizmet beni hep memnun etti, yani bu konuda herhangi bir sıkıntım yok. Fakat tek kişilik bir ekip olmam, ve sadece orta hali bir blog barındırmam benim yıllık 120 dollar ödememe engel teşkil ediyor.

Staj başladı ve geride 3 gün bıraktım. İlk önce şunu belirteyim ki buradaki ortam çok şahane. Herkes birbirine yardım ediyor, destek sağlıyor, büyük bir aile gibi yani. Burada misafirhane’de Ankara TÜBİTAK‘ta çalışan 3-4 kişi ile de tanıştım. Sağ olsunlar onlar da baya yardımcı oldular, oluyorlar.Burada sanki herkes birbirini tanıyor gibi. Güzel bir yer, çok sevdim.

Herkese selamlar, şu an bunları UEKAE misafirhanesi bilgisayarından yazıyorum. Bana tahsil edilen odasında ethernet girişi var fakat bende kablo olmadığından kendi bilgisayarımı kullanamıyorum. O yüzden şimdilik bu bilgisayarı kullanıyorum.

Sonunda 1.5 aylık yaz okulu dönemim bitti. Özellikle 2 ay boyunca hiç bir şey yapamadım, bu blog’da yazmak ve bazı başka şeyler de dahil. Yazmak isteyip de yazamamanın buruk bir hissi diyelim. Hala içimden bir şeyler yazmak veya yapmak gelmiyor, en kısa zamanda geçecek inşallah. Ayrıca daha Pardus stajım da var önümde yani güzel günler beni bekliyor.

Yazmayalı baya bir oldu. Ben de bu yüzden birkaç şey karalıyım dedim en azından buralarda bir yerde yaşadığım belli olsun. Son 3-4 hafta okul sona ermişti ve bu zamandan beri İnternet ve bilgisayar’dan uzak durdum. Daha doğrusu uzak durmaya çalıştım. Sadece biraz kafa dinlemek istemiştim. Bu zaman diliminde bir çok yere gezmeye gittim. Konya,Alanya ve Yozgat şehirlerine uğradım. Flickr sayfamda 5-6 fotoğraf görebilirsiniz. Bunların dışında yaz okulum başladı ve 2 hafta da geçti bile. Zamanım bu aralar haddinden fazla ama ayarlamayı bilmiyorum. Yapmak istediğim bir çok şeyi bu yüzden yapmıyorum, biraz da tembellik olsa gerek. Neyse bunların hepsi geçecek inşallah en kısa zamanda. Kısaca olanlar bunlar. Bundan sonra yine aynı şekilde blog yazılarım devam edecek.

Geçenlerde hayatımda ilk defa küçük bir devre projesi **üzerinde çalıştım. Proje bizim **Ele 214 Laboratuvar dersinin bir eklentisiydi. Zorunlu değildi fakat yapmak isteyen yapabilirdi. Geriye dönüp baktığımızda iyi ki yapmışım diyorum. Proje nasıl bir şeydi onu anlatayım.

Bildiğiniz gibi Qt ile yazılmış uygulamaları çevrelerine göre adapte olabiliyor. Yazdığınız bir programı Windows’da ve Mac OS X’de çalıştırdığınızda onlara ait temalarla birlikte çağrılıyor. Yani yazdığınız program her platformda kendine has bir görüntü sergiliyor. Bu da bir bütünlük sağlıyor. Sadece bu değil, örneğin “Tamam” ve “İptal” gibi butonlar da platformdan platforma değişiyor. Birinde “Tamam” butonu sağ tarafta olurken, birinde sol tarafta olabiliyor.

Bildiğiniz gibi ülkemizde bazı kitapları almak mümkün değildir. Özellikle yazılım ile uğraşan kişilerin aradığı ve almak istediği çoğu kitap İngilizce’dir. Türkiye’deki yayın evleri bu kitapları sağlayamadıklarından geriye tek seçenek kalıyor o da yurt dışından bu kitapları getirmektir. Bu kitapları alabileceğiz bir çok yer olsa da bunlardan en güveniliri Amazon.com sitesidir. Bu yüzden çoğu kişi kitaplarını oradan alıyor. Şimdi ekran görüntüleriyle bilmeyenlere nasıl kolayca kitap alınacağını göstereceğim. Belirtmekte fayda bu işlemleri Amazon.co.uk ya da Amazon.de gibi sitelerde de uygulayabilirsiniz (Avrupa’da bulundukları için kitap elinize daha çabuk ulaşıyor, ucuz da olabiliyor). Neden yazıyorum bunları peki? Zamanında Amazon.com’dan kitap almak istediğimde nasıl yapılacağını hiç bilmiyordum. Üstüne üstüne Internet’den alışveriş bile yapmamıştım bu zamana kadar. Kısaca nasıl yapılacağı hakkında zerre kadar fikrim yoktu. E-mail yoluyla soru soranlar da olunca ben de yazmaya karar verdim.

Dün akşam bash kabuğundan halletiğim bazı mencoder işlemleri için küçük bir Python betiği yazdım. Bu betik belirlediğim bir divx filmin içine altyazıyı gömerek bunu MPEG-4(.mp4) formatına çeviriyor. Daha önce mencoder ile bir iki şey yazmıştım hatırlarsanız fakat onların bazı eksiklikler vardı.

Geçenlerde biriyle konuşurken başlıktaki cümleyi söylemişti bana. Kendisi yazılım ile uğraşanların mantıksız bir iş yaptığını ve hiç bir işe yaramayacağını söylemişti. Ele-Elo mühendisliği okuyorsan, mesleğinle ilgili işler yapmam gerektiğini savunuyordu. Yazılım ile ilgili kısımı Bilgisayar Mühendisi öğrencilerin yapmasını savunuyordu.

Şimdi efendim, yıllardır bilgisayar ile uğraşan ben bunu duyduğumda bazı şeyleri düşünmeme yol açtı. Milletteki bu düşünceler acaba gerçekten doğru mudur ? Yani bizler 4 senelik eğitimimizin sonunda kesinlikle elektronik’le ilgili işler mi yapmak zorundaydık, ya da şu şekilde söyleyeyim asıl görevimizi elektronik ile ilgili işleri mi yapmaktır?

İleride kesinlikle yazılımla ilgili bir iş yapmak istemişimdir hep. Bu 7-8 yaşındayken, babamın 100 marka aldığı ikinci el Intel 80386 işlemcisi ile gelen bilgisayarın karşısına oturduğumda anlamıştım. Şöyle böyle derken alakasız da olmazsa bir bölüme girmiştim. Fakat sonuç ve hedef hiç bir zaman değişmemişti benim için. Yine de son zamanlarda bu gibi şeyler duyunca acaba yanlış mı yapıyorum(uz) diyorum kendi kendime. Ben yine yolumda devam edeceğim, fakat sizlerin de fikirlerinizi merak ediyorum.

Sizce Ele-Elo mühendisleri mezunları-öğrencileri gerçekten öğrendikleri bilgiler ile yetinip, onlar üzerinde yoğunlaşıp mesleklerini mi icra etmeli ? Yazılım(programlama kısmı özellikle) gibi şeyler ile uğraşmak gerçekten mantıksız mıdır ? Yoksa asıl mantıksız olan bu söylenen cümle midir ?

Bundan 2-3 hafta önce arkadaşlarım bana Vestel’de staj yapabileceğimi, bunun için vestelkariyer.com sitesine girip bir form doldurmam gerekmemi söylemişlerdi. Onlar başvurmuştu, ben ise pek emin değildim. Sonra bir akşam üstü Vestel’e başvurayım diye sitelerine girmiştim ve şu satırlarla karşılaşmıştım:

Bugün okulda birinci sınıflarla beraber maç yaptık, ardından bölümün önünde hepimiz bir araya gelmiştik. Genellikle bölümün önünde herkes birbirinden aldığı dvd,cd arşivlerini arkadaşlarına verir ya da alır. Bende arkadaşımda gördüğüm dvd paketini almıştım. Akşam üstü eve geldiğimde ise dvd’yi rip etmek yerine iso’sunu alıp sonra rip edeyim demiştim. Dvd’yi umount edip, şu komutu root olarak yazıp bir imajını aldım:
**
dd if=/dev/dvd of=film.iso**

Yaklaşık 4.6gb’lik bir dosya oluştu, bunu da benim 180gb’lik yedek olarak kullandığım sabit diske kopyalıyım dedim. Nasıl ettim, nasıl yaptım ben bile anlamadan 1-2 sn içinde şu komutu girip hiç düşünmeden enter tuşuna basmıştım:

cp film.iso /dev/sdb5

Tahmin edin ne oldu ? 180gb’lik sabitdiskimdeki yaklaşık 20 gb veri gitti, ve .iso’nun içeriği /dev/sdb5 yerine geçti. Anlamam geç oldu, iptal ettik ama nafile. En azından diğer yedek olarak kullandığım, fotoğrafların, ders notların ve bunun gibi verilerin olduğu sabitdiske kopyalamaya denememişim.

Eski aracımızı sattıktan yaklaşık iki ay sonra yeni bir araç aldık. Alırken içine de servis tarafından bir de araç kiti taktırdık. Bu kadar farklı bir şey olduğunu bilmiyordum, uyduruk bir şey takarlar derken beni şaşırttılar ciddi anlamda. Gelelim ürüne.

2-3 haftadır Python çalışıyorum tekrardan ve bu sefer bir çok şey öğrendim. Öğrendiğim yeni bilgileri sizlerle paylaşayım dedim. Uzun zamandır aklımı meşgul eden bir konu vardı onu Python sayesinde halletim bu sayede. Şimdi kısaca bilgisayarımda fotoğraflarla dolu 20-30 tane klasör var, bunları da hep şu şekilde yazmıştım:

Neden mi? Çünkü son 1-2 ayda inatla “Sizi Özledik” mailleri yolladıkları için. Ben özlemedim. Site’ye giriş yapıp bunu etkisiz hale de getirmek istemiyorum, çünkü ben site’ye girmek istemiyorum. Bir yolladılar sesimi çıkarmadım, iki yolladılar bir şey demedim, baktım sesimi çıkartmadıkça bunlar dozunu artırıp artık gün gün yollamaya başladılar. Buyurun:

Okuyup beğendiğim ve herkese tavsiye ettiğim nadir kitaplardan biri. Okuduktan sonra, keşke daha önce okusaydım bunca sene neredeydim diye kendime sormadan edemedim. Buradan herkese söylüyorum tekrardan, bu şahısı tanıyın tanıttırın ve eserlerini de okuyun okutturun. Okurken not aldığım, Bu Ülke adlı kitabından bir kaç alıntı:

Bölümde yeni bir ders ve onunla beraber gelen yeni bir laboratuvar dersimiz var. Kısaca küçük elektronik cihazlarların karakteristik özelliklerini ve günümüzdeki yararlarını öğreniyoruz. Lab dersinden önce çizdiğimiz ve tasarladığımız devreler de simule ederek doğru mu yanlış mı öğrenmek zorundayız. Aslında zorunda olmasa bile insan merak ediyor ve elinizin altında bir bilgilsayar varsa bu simulasyon olayını kesinlikle bilmeniz sizin işinize çok yarayacaktır.

Su aralar Gnome kullandığım için, daha önce bilmediğim bir kaç özellik öğrenmiş oluyorum. Gün içinde bir çok kez sunucuya bağlanıp işlerimi düzenliyorum. Bunu da genellikle konsol üzerinden ssh ile doğrudan yaparım(özellikle wordpressid güncellemelerinde) ya da dosya aktarımları için Gftp kullanarak hallederim. Fakat bazen öyle oluyor ki hemen anında bir tane dosyayı atmam gerekiyor.

2-3 haftadır yazamıyorum, bunun bir kaç sebebi var kısaca anlatayım. Birincisi küçük bir ameliyat geçirdim, 8 güne yakın hastanedeydim o yüzden 14 gün boyunca internet’den uzak durdum. Bu 14 gün çok da iyi geldi. Biraz kafa dinledim ve daha önce yaşadığım bir çok şey üzerine kafa yorabilme imkanım da oldu. İkincisi ellimdeki Toshiba M40X-112 laptopumu sattım. Hal öyle olunca yine bir şeyler yazamadım onun yerine biraz da kendi biriktirdiğim parayı koyarak kendime bir tane masaüstü sistemi oluşturdum(Zaten uzun süredir planladığım bir şey). Çok da güzel oldu, özellikleri şu şekilde:

Ellimde bir kaç tane önemli PDF var. Ders çalışırken bilgisayarın başında da çalışamıyorum, en iyisi çıktısını alayım demiştim. Fakat okuduğum PDF “print” olayına karşı korumalıydı. Okunabiliyor ama herhangi bir çıktıya izin vermiyor. Çıktıya izin vermeyen program da bildiğimiz Adobe Reader 8. Neden bilgisayar’a yükledim bunu onu da anlamadım, halbuki Linux dünyasında alternatif çok, hem de daha hızlı Adobe’ye göre.

Yıllardır aynı tas aynı hamam. Bu konuda gücenenler olursa şimdiden kusura bakmasınlar. İçim dolu çünkü. Her yıl, özellikle son zamanlarda alışveriş merkezlerine uğradıkca daha da çok tiksinmeye başlıyorum. Insanlar nasıl oluyor da bu kadar çabuk kanabiliyor. Çok çok merak ediyorum, bundan 20-30 sene önce bunlar var mıydı? Varsa nasıl bir biçimde. Belki de araştırıp sizlere sunabilirim ileride. Konuya dalmadan önce sizlere iki tane konuyu bir hatırlatmam gerekiyor:

Video basit bir Ingilizce ile Blog kelimesini ve Blog dünyasını işleyişini/özelliklerini anlatıyor. Buyrun:

geçenlerde ani bir kararla Ankara-Oran’da yeni açılan Panora alışveriş merkezine gittim. Şu ana kadar gördüğüm en ferah ve en şık alışveriş merkezlerinden biriydi. Özellikle dışarıdaki yeşil mekan çok güzel. Yazın oralara oturulur ve güzelce kitap okunabilinir, ya da kafa dinlenilebilir. Fakat açılalı yeni olduğu için müşteri akınına uğradı resmen(Haftasonu). Turan Güneş yolu ve sonrası resmen kilitlenmişti. Özellikle Trt öncesi ve sonrası yollar. Ben biraz erken gittiğim için çok takılmadım trafiğe.Panora tam tamamlanmamış. Çoğu mağaza açık değil. Her yerden giriş olmasına rağmen sadece ana giriş açık. Birde doğa ile iç içe dediler aylardır. Bunun neresinde doğa var bende anlamadım. Dışarıya biraz çim ektirerek bana yutturamazlar en azından. Ben de öyle havalara girmişim ki, alışveriz merkezin içinde devasa ağaçlar, bahçeler olacak sandım. Nerede …

Bir nesneyi başka bir nesneye eklemek için genellikle şu ifade kullanılır

Vallah okurken bir acayip oldum, gülsem mi ağlasam mı bilmiyorum. Bu insanlarin harbi kafalarının bir yerlerinde çatlatlık var. Forumlarda da millet bir galyana gelmiş, ağızına geleni sayıyorlar. Konuşmak bedava ya hani. O yüzden sonuna kadar kullanıyor. Yazık ya. Bu haberi yapanlara da, galyana gelip yorum yapanlara da. Bana göre boş olan bu yazıyı okursanız çok daha iyi anlarsınız. Buyrun:

Eski yadigar Microsoft Office klaveyemi değiştirip onun yerine adam gibi tuşlarını basabileceğim bir klavye alacaktım(6 senelik klavye malum). Aynı zamanda da tıpkı şimdiki klavye’deki gibi bir kaç eksta tuşları da isteklerime göre ayarlamak istiyordum. Her neyse, yolum Ankamall‘a düştü, ve en aşağıdaki Bimeks mağazasına gittim(yanındaki EP-teiler kapanmış). Klavye’lere şöyle bir bakıyordum ki gözüme bir tane A4Tech F Klavye düştü. Bir an için heveslendim ve aldım bunu. Hiç PS/2 mi Usb mi bakmadım.

Arch forumlarında gezinirken bir yarışma olduğunu farkettim. Amaç Archlinux için güzel bir logo hazırlamak. Yarışma açılır açılmaz onlarca kişi kendi tasarımlarını yollamaya başladılar. Aralarında çok güzel ve zekice tasarlanmış logolar mevcut. Ben şahsen beğendim. Fakat zaten mevcut olan Logo’yu neden değiştirdiklerini anlamadım. Her neyse logolardan iki tanesi şu şekilde:

Kardeşimin yeni bir dizüstü bilgisayarı almasıyla beraber, onda olan benim eski yadigar P4 bilgisyayar da bana geldi. Kendisini kullanmıyorum, ama yanındaki 19 inch ekranı laptopa taktım. Zaten benim işime de bu geliyor. Laptop’daki küçük ekran artık iyice beni bezdirmeye başlamıştı.

Cumhuriyetimizin 84’üncü yılı hepimiz için kutlu olsun. Yurdun dört bir yanında herkes bu günü coşkuyla kutlayacaklrına eminim. Özellikle son doğu olaylarından sonra. Bu özel günü Google da has bir Logo(Doodle) ile süslemiş.

Cuma günlerim boş olduğundan ve vize haftasının da yaklaşmasıyla beraber kendimi Ankara göbeğinde buldum iki gün önce. Yapmam gereken işler vardı, kitap almak gibi. Kitap almadan önce dedim ki uzun zamandır kapatmak isteyip de bir türlü zaman bulamadığım şu kapatma işini de halledeyim. Python kitabı almak için Garanti Bankasından vadesiz bir hesap açtırıp içine de biraz para koymuştum. Açtırırken birde mecburi 30 ytl’lik bir sigorta yapmışlardı zamanında. Bunu neden anlatıyorsun diyenlere, sonra değineceğim bu noktaya.

Son 1 ay içinde Ramazan Ayı içinde bulunmuştuk. Çoğumuz oruç tuttu, kendince ibadetini yaptı. Yapana da yapmayana da saygım var, zaten benim değil herkesin kendinedir dini. Velakin, insanların gelip de, Ramazan Ay’ından hemen sonra olan 3 günlük Ramazan Bayram’‘ına Şeker Bayramı **demelerini idrak edemiyorum. Sinir oluyorum. Şeker Bayramı diye bir şey yoktur, kim nasıl nerden çıkardı anlamıyorum, ama şu an bulunduğumuz bayramın adı **Ramazan Bayramı‘dır. Nokta.

Google Reader’i çok sık kullanan biri olarak artık “Share” özelliğini daha da çok kullanmaya başlayacağım. Bunun için Feedburner’de Google Reader için bir rss beslemedi oluşturdum:

Geçenlerde bölüm’deki derslerim için kitap almaya çıkmıştım. Almam gerekenleri liste halında bir kağıda yazıp bir iki arkadaşım ile yola çıktım. Kitaplarının isimlerinden ziyade yazarının çok önemli olduğunu o gün anlamıştım. Yurdum insanı bu tür kitaplarda ustalaşmış olduğunu da o gün farkına vardım.

Son dönemlerde hem Mürekkep’de hem de burada spam sayısı gözde görülür şekilde artı. İşin kötü tarafı çoğu okurun yazdığı bir çok yorum da bazen bu Spam’lerin arasına girmeyi başarıyor nasıl olsa. Blog’da Akismet yüklü elbette, ama günde 50-100 tane spam’i her zaman üstünden göz gezdirip, acaba aralarında spam olmayan var mı diye bakmak bir süre sonra siniz bozucu olabiliyor. Boşa vakit harçıyorum.

Son girdimde Almanya’daki zaman kavramını anlatmıştım. Bu yazımda da Almanya ve Türkiye arasındaki Lüks hayatın farklılıklarını anlatacağım. Çoğunun düşüneceğinizin aksine Lüks hayat Türkiye’dedir. Burada değildir. Nasıl mı ?

Aslında bu girdiyi yazmak için buraya gelmeme gerek yoktu fakat burada olmamın bu girdiyi yazmayı daha da güçlü kıldı. Yaklaşık 1 haftadır Frankfurt’un yakınlarında küçük bir kasabadayım. Çoçukluğumun geçtiği yer. 17 yaşına kadar buradaydım, sonra 180 derece dönüş ile Ankara’ya yerleştim. Bu kadar sene Almanya’da kalınca bazı şeyleri çok daha farklı görebiliyor insan. Örneğin Zaman kavramı.

Yeni düzenleme(24.08.2007): Malesf Canon Ixus 950 is elimden düştü ve makinede sorun çıktı. Bu yüzden geri verdim. Verirken de gözüme bir Canon G7 ilişti. Zaten bunu daha çok istiyordum, biriktirdiğim bir miktar parayı daha üstüne koyup bir tane bundan aldım. Uzun bir inceleme yazısı kesinlikle hazırlayacağım.

5-kasa sistemini **Almanya’da ortaokul’da okurken, İngilizce hocamınızın bize gösterdiği bir yöntemdi. O zamanlar bunun değerini pek bilmezdim, sonralarda çok işe yarar bir yöntem olduğunu keşfettim. Şimdilerde ise yeni bir dil öğrenmenin hevesi ile nasıl daha verimli çalışacağımı araştırırken, uzun zamandır unuttuğum bu yöntemi tekrar hatırladım. Öğrenmek isteyen herkes için çok uygundur. Özellikle yeni bir dil öğrenmek isteyenler, veya da bir çok bilgiyi ezberlemek gereken kişiler(Hukukcu, Mühendis, Doktor …)**.

Şimdi anlatacağım, çoğu zaman anlam veremediğim ve sıkca karşılaştığım bir şey. Anlatacağım şey yaşadığım bir takım şeyler. Inanın dünyanın daha doğrusu hayatın ne kadar kısa ve küçük olduğunu gösteriyor. Başlayayım:

Yaklaşık 1 sene önce Naruto izlemeye başlamıştım. Hikaye kısaca çu şekilde : Zamanında Naruto’nun kasabasına 7 kuyruklu devasa bir canavar saldırır. Kasabanın lideri ve en güçlü adamı olan Hokage‘leri bu canavarı öldüremeyince kendi canını da feda ederek bu canavarı küçük bir çoçuğun içine hapsetmeye başarır. Bu küçük çoçuk da Naruto idi. Ardından Naruto büyüme başlar ve yavaş yavaş içindeki o inanılmaz güçü keşfetmeye başlar. Kendimi bu nefis Anime’ye kaptırıp yaklaşık 170 tane bölümü teker teker indirip izlemiştim. İlk başlarda güzel gidiyordu, fakat sonlara doğru ana hikayeden uzaklaşarak, Filler olarak adlandırılan, hikaye ile alakası olmayan, çerez niyetine seriler koymaya başladılar. Bu yüzden de izlemeye bırakmıştım.

Burada olmak isterdim şimdi, bilmiyorum neden, fakat güzel bir yere benziyor. Orada öylece oturup doğayı izlemek. Güzel olsa gerek.

Pekala. Vim delphiden üstündür. Vim bir uygulama geliştirme platformudur. Vim bir bilgisayardır.Bir sanal makinedir. Vim bir oyundur. En güzel oyundan zevklidir. Vim bir işletim sistemidir. Vim kendinden de öte birşeydir. Vim tanımlanamaz herhangi bir kefeye konamaz. Vim ile notepad.exe karşılaştırılamaz.Notepadda şu bu özellik varmı ? yok ! dedik heralde kıyaslanamazlar ! Vim server’dır client’dir. Vim bir yaşam tarzıdırr!! Vim yogadan iyidir ey insanlar. Şu uçan sey de ne? Bu bir kuş? Bir uçak? Yoksa örümcek adam mı? Hayır o süpermen!! Hadi len dallama o olsa olsa vimdir !!

“internet gazeteciliğiyle hiç ilgisi olmayan yalnızca kadın teşhirine dayanan, çıplak, yarı pornografik fotoğrafları tümüyle kaldırıyor ve yayınlamama kararı alıyoruz… bu belki de bizim günlük trajımızı ya da sayfa görüntülenmemizi düşürebilir ancak biz trajın değil düzeyin ve doğru haberciliğin yüksekliğini önemsiyoruz…”

Kitabı yavaş yavaş okumaya başladım. Örnekleri daha önce C kodlarını yazdığım Vim ile başladım, fakat C’deki gibi F9’a basınca derlemiyor(yorumlamıyor). Vim içinde Python için bir çok destek mevcut, bunları okumak için

Kahvaltı yaparken birden kapının zili çaldı. Kapıyı açtığımda, postacının ellindeki Amazon.com adlı paketi gördüm. Uzun zamandır bu günü bekliyordum sonunda da paketler geldi. Çok sevindim açıkcası. Amazon.com’dan ilk defa bir sipariş veriyordum, daha doğrusu internet aleminde ilk defa alışveriş yapıyordum. Geliş tarihi olarak 24 Mayıs gözüküyordu, bugün 25 Mayıs‘da ise kitaplar geldi. Beklediğimden daha hızlıydı.

Linux’da herhangi bir C fonksiyonunu “man fonksiyonadı” ile öğrenebilirsiniz. man malloc, man printf, man gets … gibi.Ben daha bugün yeni öğrendim, bunca zaman elimin altında böyle basit ve işe yarayan bir kaynak varmış da benim haberim yok. Bu zamana kadar hep Google’dan arama yapar arardım, keşke daha önce bilseydim. Ayrıca finaller bitsin şuradaki belgeleri de incelemeyi düşünüyorum :

Python ile Python gibi Kod Yazma - Gürer Özen

“Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil” - Fuzuli

Okulda verilen ödevi yapmaya çalışırken bu iki komut ile karşılaştım, sonra her ne kadar işime yaramadığını anladıysam da, ileride belki işime yarayabilir diye öğrenmiştim.İlk başta bir string tanımlayalım, 50 byte büyüklüğünde.

Kod’u çalıştırdıktan sonra, sayılar girmenizi isteyecek, sonra da en büyük ve en küçük sayıyı size gösterecek. İnternet’de çok araştırmıştım fakat bir çözüme ulaşamamıştım. “Largest Smallest Number C Programming” diye aratınca da pek bir şey bulamadım. Başkaları arayınca burayı bulsunlar diye yazdım kelimeleri :) En son çare’yi Freenode’a ##c kanalında buldum. Pragma takma adlı bir kişi bir iki yerde yardım etti bana. Buraya yazdıklarımı bilmezse dahi, kendisine teşekkür ederim.

Bir ay daha arkamızda bıraktık ve bu bir ay içinde bir çok yazı yazıp, hakkında konuşup tartıştık. Bu da beni sevindiriyor, en azından birileri tarafından okunmasını bilmek hoşuma gidiyor. Çünkü buradaki bir çok kaynağı kendim için değil, başkaları faydalansın diye yazıyorum. Kendime saklasam ne işe yarar değil mi ?

Yaklaşık 2 senedir yazıyorum, bu zamana kadar bir çok döküman yazdım, aklımdan geçenler, ya da bir yerde gördüklerimi, beğendiklerimi kısaca sağdan soldan hoşuma giden her şey hakkında bir şeyler karaladım. Arslanlar Şehri’inden önce 2 tane Blog denemem olmuştu, oradaki yazıları da her zaman bir sonraki Blog’uma aktarırdım.

Bir çok geliştirici yazdığı kodları bazen kendi sitesinde yayımlar. Kodları eklerken de sorun çıkabliyor tabi, özellikle 100+ satır kodlar anlaşılmaz duruma gelebiliyor.

Melbourne’da bir günbatımı. Şu ana dek gördüğüm en güzel günbatımı fotoğraflarından biri.

İlk baştan belirteyim, Kde kullanmıyorum, kullanmayı da şu an düşünmüyorum. Çünkü 2-3 kez denedim kullanmayı ama yapamadım bir türlü .Her seferinde Xfce’e geri döndüm. Şu anda da Xfce kullanıyorum. Buna rağmen bilgisayarımda bir kaç Kde uygulaması mevcut. Kde uygulamalarını kullandığım gibi çok da severim. İşte size sırayla en iyi 6+1 (Pardus) Kde uygulamaları:

Sitenin bir kısmını tamamen değiştirdim. Özellikle uzun zamandır düşündüğüm Yanmenü(Sidebar) kısmını istediğim şekle soktum. Yapabilmek için css dosyasında iki tane ayrı tanım oluşturdum, ardından da sidebar.php dosyasında bunları belirtim. Blog’un eninin 900px’den 1000px’e çıkartım. Yazı kısmı biraz ufalsa da ikinci bir sidebar yer kaldı. Yan menü yapılışını da Mürekkep’deki dosyalar bakarak yaptım. Acemi şanşı olsa gerek hiç bir sorun çıkamdan cuk diye oturdu.

Bundan sonra Google Reader’de beğendiğim ya da ilgimi çeken yazıları bu şekilde yayımlayacağım. Umarım sizlerin de ilgisini çeker.

134 tane yazıyı etiketlendirdim sonunda. Her yazının etiketleri var. Sağ yan menü’ye de etiket bulutu yerleştirdim. Artık geriye tek kalan Google’nin bu etiket sayfalarını indekslenmesini beklemek.

Bir kaç gündür site yine açılmadı. Uzun süre bekledikten sonra 500 Internal Server Error hatası çıkıyordu. Ben de açıkcası hatasını bilmiyordum, Dreamhost’a sordum, Wordpress-Tr forumlarına sordum, ama yok nafile.

Dreamhost son 3-4 gündür beni çileden çıkartıyor. İlk önce ana sunucularda sorun var diye 7-8 saatlik bir kapatma olmuştu, dün de 1 gün boyunca hemen hemen tüm makinelerde sorun çıktı. Bu 3-4 günlük süreçte sitem de ulaşılmaz oldu. Soldaki grafikte de görüldüğü gibi. Şu an itibariyle hiç bir sorun yok. Fakat açılmadığı için bir çok eklentiyi sildim, veritabanında gereksiz tabloları sildim. Sorun olursa bildirebilirseniz sevinirim.

Microsft’un tekelci zihniyetini hiç sevmediğimi biliyorsunuzdur. Zaten 3 senedir de ellimi sürmüyorum, çok da mutluyum. İnsanları aptal yerine koymağı çok severler zaten. Ben de şöyle bir düşündüm, son zamanlarda Drm, Vista derken bu adamlar ne yaptı da buralara kadar geldiler diye. Kendime soramadan edemedim.

Daha yeni yaptığım hatayı başkası yapmaz herhalde. Anca benim başıma gelir.

Okulda bu sene C ile programla dersini alacağız. Bundan 1 sene önce başlamıştım C ile uğraşmaya, sonra ama nedeni olmayan bir sebebden dolayı bıraktım. Şimdilerde yine bu fırsat ellime geçti, ve okul ile beraber kendimi bu alanda geliştirmeyi düşünüyorum. İleride ise kendi adıma Açık Kaynak camiası için bir program yazıp, bu vesiyle de teşekkür etmiş olacağım. Ayrıca bu sayede öğrendiklerimi pekiştirme ve uygulama fırsatım da doğacak.

Zemberek bir kelimenin Türkçe olup olmadığına nasıl karar veriyor? Bu basit sorunun cevabı “verilen bir kelimeyi Türkçe kök ve eklerine ayırabilirseniz Türkçedir, ayıramıyorsanız değildir”. Kısacası bir kelimenin Türkçe olup olmamasını anlamak için morfolojik analiz yapabilmelisiniz. Türkçe yazım denetimi yapabilmek için önceleri en sık kullanılan kelimelerin bir dosyaya konulup gelen kelimelerin o dosyadan kontrol edilmesi gibi ilk bakışta mantıklı görünen ama biraz inceleyince pratik olmadığı anlaşılan yöntemler de düşünülmüştü. Bu tür yöntemlerin yetersiz olan %98-99 doğrulukla çalışması için bile milyonlarca kelimeyi içermesi gerekir.

İnternet’de gezinirken, bir yazı görmüştüm. Çoğunu bilsem dahi, bunların özetini çıkartıp ve Türkçe’ye çevirmek iyi olur diye düşündüm. Belki birilerin işine yarar. Fakat tam çeviri sayılmaz, yazının ana başlıklarını ve bir kaç fikri aldım, onun haricinde çoğu yerde kendi fikrimi ve yorumum var.

Google Docs’un yeni Türkçe ismi bundan sonra Google Belgeler ve E-Tablolar olacak. Bugünden itibaren Google Docs ve Spreadsheets’e 11 tane yeni dil dahil edildi. Bunların arasında Korece, Almanca, Fransizca, Rusca, Çince,vs … gibi dillerin yanı sıra Türkçe de var. Google uygulamalarını Türkçe dilinde kullananlar için iyi bir gelişme.

Geçen okula gitmiştim, gitmişken de yanıma fotoğraf makinemi de aldım. Her taraf’da kar olduğu için belki güzel fotoğraflar çekerim diye düşünmüştüm. Bizim okulda Yeşil Vadi adında bir yer var, burada yazın genelikle öğrenciler gelir, mangal-piknik yapar. Geçen gittiğimde ise, bomboş ve kimse yoktu. Öğrencilerin yerine bembeyaz kar kaplamıştı her tarafı. Okuldan çıktıktan sonra da Beytepe köyünün arka taraflarında biraz fotoğraf çektim, oradan ayrıldıktan sonra da eymir gölüne gitttim ve biraz da oranın manzarasından bir kaç fotoğraf çektim. Aslında eymir gölünün bir gün yürüyerek dolaşıp fotoğraflar çekmek isterim de, nasip olmadı. Çektiğim fotoğraflardan iki tanesi:

Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür, bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar. Ama tam sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam :”bu köprüyü geçip bana gelir misin?” İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin, sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın.O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer, bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız.Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın…

Bu haftanın yazıları biraz geç de olsa, şimdi sırayla okuyacaksınız. Bu sefer Türkçe kaynaklar biraz daha ağırlıklı. Beğendiğim ve ilginç, bildirici bulduğum yazılar, ayrıca okuduklarım kategorisinde diğer “haftanın yazılarını” bulabilirsiniz :

Sağ tarafdaki kısıma bir tane Rss ve UTW taglarını gösteren bir widget yerleştirdim. Aslında bu etiketler sayesinde kategoriye de ihtiyacım kalmadı gibi. İstediğim etiketleri yazıyorum, kendiliğinden kategori oluşuyor gibi. Bu yüzden sağ’daki kategori kısmını kısa tuttum. Rss widget için de Mürekkep’deki son yazılarımın rss beslemesini ekledim. Buradaki yazılarımı oraya, oradaki yazılarımı da buraya koymak da istemiyorum pek. Bu yüzden sağ’daki widget daha iyi gibi. Kısa kısa bahsederim belki, ama daha fazlası olmaz bundan sonra.

Bu aralar yine kahveye hasret duyuyorum. Her ne kadar, nescafenin ürünlerini içmemeye gayret etsem de, ellimin altına geçiyorlar ister istemez. Fakat okuldaki bir işletmeci, yeni filtre kahveleri getirmeye başladı, ve benim de yüzüm gülmeye başladı. Çok kaliteli olmazsa bile, hazır kahvelere göre çok çok daha iyi. En azından benim için. Bugün içtim ve uzun zamandır gerçek kahve içmediğimin farkına vardım. Şimdi neden bunları yazma gereği duydum.

Tam şimdi ellimde bir kitap, ve yanımda bir kahve ile, oradaki oturağa oturup, kahvemi yudumlayıp, kitabımı okumak ve manzaranın o büyüleyeceği havasının üstümden akmasını isterdim. Orada olmak şimdi ne güzel olurdu, kar, yağmur, fırtına, sıcaklık fark etmez, yeterki orada olmak … Sessizliği tadını çıkartarak …

Şimdi aşağıdaki bir tane fotoğraf var. Burası bizim evin önü. Bir caddenin ve sokağın birleştiği yer. Sol taraf cadde, onun devamı sağ yukarı ise sokak. Cadde ve sokak arasındaki fark ise, Cadde’nin asfaltı düzgün bir şekilde yapılmış, sokağın ise kırık dökük olması. Ayrıca caddenin asfaltı daha yeni yapıldı, yeni döküldü yani. Gelelim neden bu yazının başlığını bir Türkiye klasiği koydum diye. Asfaltı döken kişiler Ankara Büyükşehir Belediyesinin çalışanları. Buraya bu asfalt dökülürken, gittik söyledik bakın 3-4 metre sağda da bozuk bir yol var, orayı da düzeltin diye.

Online üzerinden işlerimi yapabilmem benim için çok büyük bir kolaylık ve avantaj. Gmail‘in artık diğer e-posta adreslerimi de benim için toplamaya başlaması , yakın zaman içinde Sylpheed’den Gmail’e geçerek tüm işlerimi online hale getirmeme sebep oldu. Masaüstü uygululamalarından yavaşca web uygulamalarına geçiş yaptım. Final haftam bitsin, bunun hakkında kapsamlı bir yazı yazacam. Her neyse, demek istediğim böylelikle gittiğim her yerde, istediğim gibi beslemelerimi, e-postalarımı ve yazılarımı okuyabileceğim. Zaten gittikce bu yönde doğru gidiyor. Bilgisayardaki işlerinizi dünyanın her yerinden, kendi bilgisayarınız olmadan halletmek çok iyi bir fikir. Ve zaman’dan inanılmaz kazanç sağlıyor.

Bundan sonra ara sıra okuduğum haberleri, dökümanlar, ilginç şeylerin bir listesini yayımlayacağım. Yazıların çoğunlu Google Reader’de okuduğum ve beğendim yazılar. Beğendim yazıları da her zaman işaretlerim. Bu haftanın yazılar aşağıdaki gibi:

Yine mi diyebilirsiniz, evet yine yeni bir yerdeyim :D Yeni bir alan adı, yeni bir alan. Nice senelere inşallah.

Bu ipucu özellikle ikinci bir Ekran, ya da Tv kullananlar için geçerlidir. Küçük bir betik yazdım. Betik sayesinde, herhangi bir film dosyasını direkt ikinci ekranda ya da tv’de tam ekran olarak açıyor. Ayırca alt yazı olup olmadığına da bakıyor. Eğer altyazı varsa, onu da türkçe karakter kodlamasına göre, ve yazının büyüklüğü 4 olarak ayarlıyor. Bunu siz isteğinize göre değiştirebilirsiniz tabi.

Sınavlar yaklaştı ve bu yüzden onlara çalışıyorum. Son zamanlar bu yüzden yazmak için zamanım olmuyor. Bir şeyler buluyorum, yazayım diyorum, ama sonra yine vazgeçiyorum. Su sınavlar bir bitsin hele, çok güzel olacak. Şimdilik böyle malesef …

Uzun bir aradan sonra yine Archlinux’a geçtim. Ubuntu’nun çökmelerinden, sorunlarından gına gelmişti artık. Kimsede olmayan sorunlar bende oluveriyordu. Ben de sinirlendim ve sildim. Ubuntu’dan sonra hayli hayli bir hızlı geldi. Base kurulumu 20 dakkikada bitti. Sadece internet’deki güncel paketlerin ve gerekli olan diğer paketlerin indirmesi biraz uzun sürdü. Bir de kurduktan sonra yeni paketlerin arasında mkinitcpio adında yenilenen bir paket vardı. Bu kurulduktan sonra, menu.lst dosyasını da ona göre düzeltmek gerekiyordu. Tam yapacaktım ki, diğer paketlerin bilgileri yüzünden ekrandan yukarıya doğru kaydı. Shift+Pgup da işe yaramamıştı. Ben de menu.lst’i düzenlemeden bilgisayarı yeniden başlatım. Sonra da çekirdek haliyle çalışmadı. Gerçi grub’dan değiştirerek çalıştırdım, ama işte biraz sinir bozucu oldu.

Diğer kullanıcılar tarafından oluşturulmuş kişisel depolar. /etc/pacman.conf’a ekledikten sonra kullanabilirsiniz.

İstanbul’da bu yıl düzenlenen ışık düzenlemeleri ile ilgili fotoğraflar. Milliyet.com.tr’den :

Bugün itibariyle 5 bölümü de izlemiş bulunuyorum. Gittikce heyecanlaşmaya başladı dizi.Gelelim edindiğim izlenimlere.(Dikkat izlemeyenler için Spoiler içerir)

_Pilot dizi gayet güzeldi(Genesis ve Don’t look back). Ana karakterlerin birkaçının özelliklerini de öğrenmiş olduk.** (Dikkat izlemeyenler için Spoiler içerir)** _

Bundan 1-2 hafta önce Hacettepe Üniversitesinin ekle-sil haftası vardı. Değiştirmek istediğimiz şubeleri değiştirebiliyor, yeni şubeleri seçebiliyorduk, yani derslerimizle ilgili her türlü değişikliği yapmamıza hak tanıyor. 2 gün sürüyor. Ben de o sırada Almanca dersini seçmiştim. Sonra sildirtiler ama başka bir mevzu o. Her neyse, bir gözden geçirdim. Sonra da danışmanımın yanına gittim ve ekle-sili onaylaması için konuştum. Yanındayken tamam dedi, ben de odasından çıktım.

Günümüz insanı aşka aşık, aşığa değil! Aşkların kısa dönem askerlik gibi kısa sürmesinin nedeni herhalde bu.

Gayet güzel yazılımlar açıklanıyor. Xgl hakkında video var. Beagle, felan filan da anlatılıyor :) En iyisi siz bakın. Aşağıdaki bağlantıya tıkladıktan sonra siteye yönlendirileceksiniz

Güzel bir belge. Türlü türlü ipucular var. Sed,Awk,Grep,Cat,Find,vs … gibi bir sürü komutlar için kolayca anlaşılabilir örnekler verilmiş. Bakmak’da fayda var.

Çok merak ediyorum, burada insanlar nasıl yaşıyor, özel hayatları nasıl geçiyor, komuşu sohbetleri nasıl geçiyor,vs… Bir 100 sene sonra dünya nasıl olur bilemiyorum. Sadece bunları ilk gördüğümde, Matrix filmindeki insan tarlaları aklıma geldi.

Bir iki gündür yazamıyorum hiç bir şey. Hasta oldum. Hasta olmak kadar iğrenç bir şey olamaz . 2-3 gündür böyle gidiyor. Ne gitmez bilmeyen bir şey bu. Çevremdeki bir çok insan da hasta. 1-2 gün önce de tv’i başında kanaları değiştirken, NTV’de türkiye genelinde enfeksiyon var uyarısı görmüştüm. Doğru mu değil mi tartışılır. Aklım takılan şimdi, enfeksiyon var da, hadi ben hasta oldum, diğer arkadaşlarım neden olmadı ? Birde nasıl oldum onu da anlamış değilim. İnşallah şu günlerde hemen atlatabilirim. Ramazan ayı birde, böyle geçmesini hiç istemem.

Ubuntu’da tıkladığım bağlantıları thunderbird, mozilla browser ile açmaya çalışıyordu. Sonra config dosyasına baktım ve tarayıcı olarak x-www-browser olarak gördüm. Demek ki x-www-browser’i değiştirmem gerekiyordu. Bunu yapmanız için de aşağıdaki komut yeterli.

Daha önce yazdığım gibi, eski yazdığım konuları Google’nin belleğinden bulmuştum. Bu sayede az da olsa, daha önce yazdığım konuları günlüğüme ekleyebildim. Bugün Google’de site:fatiharslan.net diye aratınca 4-5 sayfa daha fazla sonuç çıktığını gördüm. Bunlara bakarken bir de ne görmiyeyim, daha önce bellekte olmayan sayfalar da ortaya çıktı. Ekim,Şubat ayların mesela sayfaları bellekte bulunmuzken şimdi bulunu verdi.

Apple’in Ipod başarısını gören Microsoft , onlar para kazanıyor da biz neden para kazanamayım deyip, bu işe atıldılar. Zune adlı bir müzik-film oynatıcısı tanıtıldı. Özellikleri ise : 30gb dahili sabit diski, Wifi, dahili Radyo(FM), 3 inç ekran(QVGA) ve h.264, Mp3, AAC ve WMA desteği(Ogg haliyle yok tabi her zamanki gibi), vs …

Eşki’de gezinirken bu konu ilgimi çekti, arkadaş içimdekilerini hepsini yansıtmış. Bunu burada yayınlamaktan başka yapacağım bir şey yok. Sadece tek eleştiri konusu, Avrupalı türkler ifadesini beğenmiyorum. Hoş değildir, mantiken de yanlıştır.** Avrupa’da yaşayan türkler** denilirse daha makbul olur. Buyrun yazının devamı:

Bildiğiniz gibi 25 nisan 1986’da dünya’da eşi görülmemiş bir kaza yaşanmıştı.Çernobil Nükleer Santralı bilinmeyen(mühendis deneyleri) bir nedenle patlamıştır. O zaman patlayan binayı onarmak için para karşılığında öğrenciler,askerler,vs… gönderildi. Gönderirken tabi bir şey olmaz, sizlere korumanız için bir kaç giyisi veririz deyip yolladılar. Verdikleri eşyalar, giyisiler ise hiç bir işe yaramayan şeylerdi. O sene oraya giden herkes bir iki sene içinde ölmüştür. Şanşı olanlar 4-5 sene. İşte bu kaza’dan geriye kalan sadece acı hatıralar ve fotoğrafları:

Çok güzel ve ilginç resimler bulabileceğiniz bir site. Etkileyici ve aynı anda da düşündürücü. Buyrun siz de bakın:

Tezkerenin kabülünü alkışlayanlarının Allah belalalarını vermesin inşallah

Geçenlerde yaşadığım iki olayı sizlere aktarayım. İkisi de dünyanın ne kadar küçük olduğunu insana dedirtirebiliyor. En azından bana dedirtirdi.

Eger bir cicegi seviyorsam onu seyrederim; varligi ve canliligi bana sevinc verir. Ama eger bir cicegi siddetle arzularsam, ona sahip olmak istersem, topragindan sokerim, keserim ve masamdaki bir vazoya koyarim. Cicek olecektir. Bense acgozlulugumu doyurmusumdur. Kisa bir sure icinde cicegi tuketirim. tuketim cabucak gelip gecen bir seydir. Acgozlulugumle cicegi oldurdum. Halbuki disarida doganin kucaginda daha uzun sure hayatta kalabilirdi. Bu mudur sevgi? Kisa bir sure bana sevinc verecek diye acgozlulugumle mahvettim onu. Bu mudur olumlu adanmislik, bu mudur karsisindakini incitmekten cekinerek kendini adamak? Cicegi kestigim ve masama koydugum zaman, onu sevdigimi iddia edebilir miyim gercekten? Susleme amacim icin mi kullanmam gerekirdi cicegi? Eger onu gercekten sevseydim, oldugu yerde begenir ve severdim. Ve bir baskasi onu kesmemi ve bir vazoya koymami tavsiye ettiginde saskinliktan ne yapacagimi bilemez olurdum.

Yeni kurduğum sistem için Kde bileşenleri kullanmak istemedim. Bu yüzden de hafif,sade,gtk kütüphaneli programlar kurdum. Bunlardan da biri de konsol’dan çalışan Burn uyugulaması. Bunu Thunar’daki kişisel işlevler için kullanmak bire bire.

Gnome’da masaüstündeki simgeleri silmek için **gconf-editor **ile

Belgelik kısmına bakarsanız geçen sene mayıs,haziran’dan yazılar bulacaksınız. Birde Aralık,Ocak aralığında bir kaç konu var. Peki aradaki aylar ? Onlar nerde diye soracak olursanız. Malesef son günlüğümden kalan yazılarının veritabanın yedeğini almamışım. Mayıs,Haziran 2005 yılındaki konular, eski blogger hesabımdan buraya aktardım. Bunu da Wordpress içindeki betik sayesinde kolayca yaptım. Sadece türkçe karakterlerde sorun vardı, onları da teker teker kendim düzeltim. Aralık,Ocak 2006 konularını da Google’nin belleğinden aldım. Fatiharslan.net diye aratırırsanız, 2 tane bellekte kalmış sayfa bulmuş olacaksınız. Onları da aynen yapıştırdım buraya, saat ve tarihini de aynı olmak şartıyla tabi.

Şimdi illa bir şeyler yazmak lazım. Yoksa bomboş duracak. Bu benim 3 blog denemem. Bundan önce 3 kere yazıp, karalamıştım. Her türlü konu hakkında da yazıyordum. Gayet güzel, kendim için hazırladığım bir siteydi. Sonra aldığım paketin süresi bitince bende iptal ettirdim. Tabi eski blogdan kalan veritabanını yedek almıştım, ama malesef onu entegre edemedim. Bir sürü hata oluştu, yazılar,harfler,sayılar hepsi birbirine girdi. Ben de en iyisi yeni bir sayfa açıp, herşeyi yeniden yazmak daha iyi olur diye düşündüm. Temayı yedeklemiştim. Bu temayı sevdiğim için aynen devam bununla. Değiştirmeyi de düşünmüyorum. Hayır, düşünmüyorum :) Neyse efendim, ilk yazımız hayırlı olsun …