10 kasım’da gözyaşı…
Dolmakalem.org‘daki bu yazı hoşuma gitti, sizlerlerle paylaşayım:
Genellikle bu saatlerde iş yerinde olduğum için sadece korna seslerini duyup ne oluyor diye kendi kendime sorardım. 10 kasım olduğunu hatırladığımda Atatürk’ün ruhuna bir Fatiha okurdum.
Bugün sabah televizyonda “Anıtkabir’den canlı yayınımızda görüşmek üzere” anonsunu duyduğumda her zaman ki gibi “ne oluyor ki?” dedim. Halbuki ekrana baksam sağ üst köşedeki Atatürk resmini görüp 10 Kasım olduğunu anlayacağım…
Televizyonun karşına geçip programı seyretmeye başladım. Tam 09:05′te sirenlerin çalmaya başlamasıyla beraber herkes selam duruşuna geçti. Yayını yapan kanal aynı anda Anıtkabiri ve Dolmabahçe Sarayında Atatürk’ün öldüğü odayı gösteriyordu. Yatağın başında selam duran askerin gözlerinden akan yaşı gördüğümde ben de ağlamaya başladım. Usul usul ağlıyordu.
Birisini sevmek onunla sizin aranızdadır. Zaman zaman bunu tüm dünyaya haykırmak istersiniz. Ama onun adının ayaklar altına düşmesini, sevginizin avamlaşıp, alâladeleşmesini istemeyeceğinizden bunu edebe uygun yaparsınız. Yaygara koparmazsınız. İşte bu asker gibi sevginizi gözünüzden düşen bir damla yaşla tüm dünyaya gösterirsiniz.
Tabi şimdi tartışmalar olabilir. Asker ve erkek adam ağlar mı? Herkes sevdiğinin ardından ağlar. Bir insan ancak sevdiği için canını gözü kapalı verir. Bir asker vatanı için onu kuranlar için ağlayamıyorsa nasıl canını verir?
Yorumlar(3)
Takip Et - Rss
Fotoğraflarım
Son Yorumlar
Okuduklarım
Desteklediklerim







Etiketler (r:30)